Inuit Legend

Zaczynam być gościem na własnym blogu, co mnie nie zachwyca. Ale inne aktywności, na szczęście także ciekawe, oraz nerwożercze śledztwo, dotyczące znikających tajemniczo wpłat z mojego konta (to już mniej ciekawe) - skutecznie odciągają mnie od lalek.
Tymczasem moja ulubiona pora roku nie odpuszcza i świat za oknem, powlekł się jak balsamem na skołatane nerwy, delikatną, ulotną szadzią...

Przypomniałam sobie zatem o mojej, zdobytej dość przypadkowo Inuitce, wtłoczonej na co dzień do gabloty w pracowni, wespół z wszelkimi możliwymi Indiankami. Nie wiem, czy odnalazła się w takim towarzystwie, ale ja z pewnością kilka dni temu, odnalazłam w niej prawdziwe piękno, które wydobyło się bez wielkiego nakładu mojej inwencji, w scenerii zbudowanej na kilka godzin wyłącznie przez Naturę, a godnej bajki o Królowej Śniegu.   

Inuickie wierzenia, to forma szamanizmu oparta na animizmie. Ten barwny świat odnajdujemy w poetyckich legendach, gdzie granice pomiędzy człowiekiem, a zwierzęciem są bardzo płynne, natomiast wszystkie przedmioty oraz istoty żywe posiadają swojego ducha. I tak, w jednej chwili siostra może zmienić się w słońce, a brat w księżyc, zaś matka po stracie syna, otrzymuje na jego miejsce niedźwiadka, którego obdarza jeszcze silniejszą miłością, niż pierwsze dziecko.
Wspólnota łowiecka i rodzinna, stanowią największą wartość, choć trudne warunki życia, nie są przyjazne dla starców. I tak, jak dawni Inuici uwielbiali godzinami opowiadać sobie fantastyczne historie, tak i ja uległam magii aury, która pomogła mi opowiedzieć o wędrówce dziewczyny z włosami jak liście dębu.   

Inuit Legend Barbie, została zaprojektowana w 2005 r. przez Kanadyjkę Christy Marcus. Jej strój stanowi kompilację tradycyjnych, północnych motywów i stylu nowoczesnego.  
Tak, wyglada na fotografii promocyjnej, z oficjalnej strony Mattel:

Ja jednak, rozplotłam jej warkocz, a głowę w zamian, ozdobiłam niby - futrzanym toczkiem, wyglądającym, jakby sam został zrobiony z igiełek szadzi.
Ponieważ lalka dotarła do mnie bez górnej części ubrania, musiałam także w tej kwestii, popisać się inwencją:

Dla Christy Marcus, zaprojektowanie kanadyjskiej Barbie, adresowanej wyłącznie do kolekcjonerów, było największym marzeniem. Tym bardziej, że jej babcia sama jest Inuitką i ona także z niecierpliwością, oczekiwała na realizację przedsięwzięcia wnuczki. Chyba się udało!
Jeden z ciekawszych makijaży Barbie, przypominający skrzydła motyla, wzbogacony o ciąg drobnych kropek pod dolną powieką i wzorzysta suknia, z futrzaną lamówką, musiały ująć kolekcjonerów, skoro cena nowej lalki w pudełku, przekracza dziś nawet 500$!

Wysokość: 29 cm.
Czas powstania: 2005 r.
Tworzywo: plastik.
Cechy szczególne: projekt autorski Christy Marcus
Sygnatura: Mattel Inc.
Kraj produkcji: Indonezja

Height: 29 cm.
Period: 2005
Material: plastic.
Special features: original project Christy Marcus
Signature: Mattel Inc.
Country of production: Indonesia

Arctic Barbie 1996

Dziś z kolorowych, gorących Indii, wracam na chwilę do rzeczywistości, przedstawiając mieszkankę arktycznych rejonów Ameryki Północnej, Grenlandii i Półwyspu Czukockiego. Bo to, co od wielu dni obserwuję z okna, znacznie bardziej przywodzi na myśl, tamte krainy.
Na szczęście, choć pewnie jestem w mniejszości, ja osobiście uwielbiam zimę z jej krótkimi dniami, koronką nagich drzew i śniegiem skrzypiącym pod butami. Ależ to działa na wyobraźnię!  Nie ma bardziej magicznej pory roku, w której niemal wszystko trzeba sobie dopowiedzieć. Żadnej dosłowności, konkretnych kwiatów, czy jaskrawych liści. Świat śpi - ja nie. Zaryzykuję wyznanie, że od kilku lat, to w ogóle moja ulubiona pora roku. Wyraz tej sympatii dałam wczoraj, wychodząc na spacer z bohaterką dzisiejszej opowieści. Tak zmrożony śnieg ma tę zaletę, że nawet oporne lalki stoją na nim grzecznie, nie przewracając się i nie zapadając.  

Lista książek mojego wczesnego i późnego dzieciństwa, jest niemal tak długa, jak liczna jest kolekcja moich lalek. Znajduje się na niej także, osadzona w realiach współczesnej Kanady: "Anno, pojedziesz na Północ" Haliny Ogrodzińskiej. Pozostaje tylko żałować, że nie wznawia się takich tytułów. Cóż, nie ma tam sensacji i wulgarności. Jest za to ładny, normalny język i mądra fabuła. Dlatego z góry należy założyć, że by się nie sprzedała :-)

Poprawność polityczna w pierwszej kolejności reformuje nazewnictwo. Dziś już nikt cywilizowany nie nazwie publicznie Roma - Cyganem, Afroamerykanina - Murzynem, czy Inuity - Eskimosem. Ta ostatnia nazwa znaczy tyle, co "zjadacz surowego mięsa". Słowo inuit, to po prostu: "ludzie".
Moglibyśmy nauczyć się od nich, na przykład, silnego poczucia solidarności. Bo gdy u nas, co i raz wybuchają przepychanki w temacie domów dziecka, rodzin zastępczych, czy procedur adopcyjnych, u Inuitów nie istnieje problem sierot - dzieci, które straciły rodziców, natychmiast przechodzą pod opiekę sąsiadów.
Gdy firma Mattel wydała w serii: "Dolls of the World", 2 pierwsze, dziewczyny z Północy, nazwała je: "Eskimo Barbie". Dopiero w 1996r., prezentowaną tu trzecią odsłonę Inuitki, wypuściła w ukulturalniony świat pod szyldem: Arctic Barbie.    

Po raz trzeci Mattel do Barbie z Północy używa moldu Kira, zarezerwowanego w seriach etnicznych, tylko dla Azjatek. Po raz pierwszy strój jest brązowy, a nie biały jak w dwóch poprzednich edycjach. Ogólnie, lalkę oceniam, jako bardzo udaną.

Wysokość: 29 cm.
Czas powstania: 1996.
Tworzywo: plastik.
Cechy szczególne: zmiana nazwy na pudełku.
Sygnatura: Mattel Inc.
Kraj produkcji: Malezja.

Height: 29 cm.
Period: 1996.
Material: plastic.
Special features: change the name on the box.
Signature: Mattel Inc.
Country od production: Malaysia