Dolls of the World. Blog Simran : Famosa

wtorek, 22 stycznia 2019

Nancy Famosa. Jak polubić lalkę? Garść refleksji senioralnych

Może to nawet nie jest taki zły pomysł, aby w Dniu Dziadka, tuż po Dniu Babci napisać kilka słów o producencie lalek i innych zabawek, który sam już wszedł w wiek senioralny?... Nigdy nie byłam fanką firmy Famosa (powst. w 1957r.). Choć na wielu Waszych blogach, podziwiałam jej lalki vintage, nie miałam potrzeby posiadania własnej reprezentantki/a, czy tym bardziej reprezentantek hiszpańskiego potentata rynku zabawkowego. Z pewnością nie moja skala, nie moje oswojone filigranowe gabaryty… Hmmm. No, gdyby los się do mnie uśmiechnął i trafiłabym na Guendolinę (1958 r.), babunię, w stylu opisanym jako „neoklasyczny”, z pewnością skakałabym ze szczęścia. Ale nie trafiłam. Zaś współczesne Nancy, które w Polsce mają wielu swoich fanów, jakoś nie mogły przemówić do mojej kolekcjonerskiej wrażliwości. To dość duże lalki, nawet względem Tonner. Do tego masywne i zaopatrzone w elementarną artykulację. Nic dziwnego – są lalkami adresowanymi do dzieci ;-) Co sprawiło, że niektórzy Kolekcjonerzy uchylili im swego serca i wygospodarowali półeczkę na ich dość naiwne wdzięki? Oceńcie sami J

Skoro leżały poza nurtem moich zainteresowań, nie tropiłam ich typów, mutacji, wariantów i koligacji. A z czystej ciekawości, chyba należy trochę żałować, bowiem lalkę o tym imieniu, Famosa wypuściła na rynek po raz pierwszy w… 1968 r.! Dawne Nancy przypominały swą hippisowską estetyką i „udawaniem dorosłych”, wiele lalek z epoki „dzieci kwiatów”. Te nowe, reaktywowane w 2006r. , to po prostu wdzięczne, pozytywnie nastawione do świata - małe dziewczynki.

I pewnie, gdyby nie lalka naszej Ineczki, dalej bym Nancy nie wzięła do ręki. To urocze dziewczątko, ze skróconymi rzęsami i autorską fryzurką Właścicielki, (przyplątało mi się do niej imię „Martynka” i nijak nie umiem myśleć inaczej;-)) oraz szydełkową stylizacją, po raz pierwszy zobaczyłam na blogu Inki.

Po bezpośrednim spotkaniu w upalny, iście hiszpański dzionek, dziewczynka wylądowała u mnie jako rezydentka. Byłam zaskoczona, że tak duża i nie czarujmy się – sztywna lalka – może równie wdzięcznie pozować. Nie ukrywam – całkiem ciekawe doświadczenie.

W czasie, gdy moje kociaki miały tak wzruszający rozmiar, ale nie wymagały już ciągłej uwagi

– ja i „Martynka” – wybrałyśmy się na grzybobranie ;-)

A kilka dni później, dziewuszka zaprzyjaźniła się z Północem ;-)

Dziś, chłopak urodzony o godz. 24. 1 października 2018, wygląda tak:

Polubili się nie tylko lalka i kot. Również mnie samej Nancy zapadły w pamięć, zwłaszcza w wersji ciemnowłosej. Pomyślałam, że jednak chętnie, przygarnęłabym podobną lalkę do mojej kolekcji. I… oto jest. Jak na zamówienie, mega okazja pojawia się na Allegro! Kilkanaście złotych (zamiast przeszło 90.)+ przesyłka i już jest moja :-D. Brak butów, tu i ówdzie ciut podcięte pasemka, ale za to oryginalne ciuszki i stan twarzy oraz ciałka – satysfakcjonujący ;-)

Famosa, sprzedaje swe produkty głównie w Hiszpanii, Francji, Portugalii, Włoszech, Meksyku i USA. U nas spośród asortymentu tej firmy, znamy oprócz Nancy, m.in.: Pinypon, Jaggets, czy figurki Disneya.

Dzień Babci i Dzień Dziadka, w piękny sposób, nakierowuje nas na osoby starsze. Co roku mamy mądre, świeckie święto, jednakże, wciąż brak nam stosownych warsztatów/kursów uczących współżycia z seniorami. Na dniach odchodzi kolejna Opiekunka od mojej przeszło 92 – letniej Babci – Osoby niepełnoprawnej fizycznie, za to szczęśliwie wciąż jeszcze niemal pełnosprawnej umysłowo, choć obdarzonej b. trudnym charakterem. Znam uwagi i potrzeby tej Osoby; znam potrzeby i zastrzeżenia mojej Babci. Trafiła kosa na kamień. Zabrakło empatii obu stron i obopólnej woli kompromisu, ale przede wszystkim zabrakło doświadczenia. Odnoszę wrażenie, że na kursach specjalistycznych uczą głównie teorii i techniki pielęgnacji. Wiem, jak ważna jest umiejętność słuchania i elastyczność, ale też jednocześnie, umiejętność konsekwentnego określania własnych granic. APELUJMY, proszę, w swoich środowiskach o kursy senioralne, które pomogą nam pomagać seniorom, ale też nauczą nas, jak to robić, nie wpadając w pułapkę szantażu emocjonalnego naszych Podopiecznych. Takie zajęcia powinny odbywać się w każdym osiedlowym, czy gminnym Domu Kultury, w ośrodkach zdrowia, a nawet salach parafialnych.

Prawdziwa wnuczka z babcią, czyli Żywija z Hołotą :-)